DOWIEDZ SIĘ JAK ROZPOZNAĆ UZALEŻNIENIE OD KOMPUTERAkomputer 1

Rozrywka, zabawa, sposób na nudę i zabicie czasu. Czasem edukacja. Nastolatkowie coraz więcej czasu spędzają przed komputerem oraz ze smartfonem
w ręku. Nie uchodzi to uwadze rodziców, którzy zastanawiają się, czy ich latorośl już przekroczyła cienką granicę, jaką jest uzależnienie od komputera
i internetowej sieci.

komputer 2Jednoznacznie, bez przeprowadzenia szczegółowego wywiadu, trudno stwierdzić, czy dziecko jest uzależnione. Korzystanie z laptopa czy smartfona nie jest dowodem na obecność uzależnienia – w chorobie występuje bowiem niepokojących zachowań. Przede wszystkim jest to silny wewnętrzny przymus wykonywania pewnej czynności – w tym przypadku grania na komputerze, czy też połączenia się z internetem w jakimś konkretnym celu. Brak tego rodzaju aktywności, zwłaszcza w młodym człowieku, wywołuje niepokój i nerwowość, a w skrajnych przypadkach (gdy rodzice całkowicie zabronią korzystania z urządzeń), także agresję.

Trzeba jednak wziąć pod uwagę także fakt, że
nawet w przypadku, gdy o uzależnieniu nie ma mowy, to niekontrolowane korzystanie przez dziecko z internetu, komputera, laptopa czy smartfona również niesie ze sobą bardzo poważne konsekwencje. Wielogodzinne granie czy po prostu obecność w sieci sprawia, że przestaje ono
rozwijać się w innych obszarach
społecznościowych - w tworzeniu relacji,
wyrażaniu uczuć.
Ponadto, wpatrywanie się w ekran telefonu
czy komputera sprawia, że obraz nuży, mózg się męczy, pojawia się dekoncentracja, a – co za tym idzie – także trudności w zapamiętywaniu, odrabianiu lekcji. Obciąża je pewien rodzaj wysiłku intelektualnego i dzieci są później zmęczone, rozkojarzone. Ale ważne jest nie tylko ograniczanie czasu, rodzice muszą mieć też pod kontrolą treści, jakie ogląda dziecko, gry, w które gra. Muszą być one dostosowane do jego wieku.

UWAŻAJ

  • gdy dziecko staje się agresywne, bo dostęp do komputera (telefonu) został mu poważnie ograniczony;
  • gdy ma problemy z zaśnięciem, zaniedbuje codzienne czynności;
  • izoluje się od rówieśników, ma kłopoty w szkole;

CO MOŻNA ZROBIĆ?

Zadziałać muszą przede wszystkim rodzice - skupić większą uwagę na dziecku, zagospodarować mu czas, zapisać na zajęcia hobbistyczne lub sportowe. Jeśli problem trwa od dłuższego czasu (np. od roku), dziecko może stawiać opór. Wówczas warto udać się po pomoc do specjalisty, lekarza psychiatry, psychologa, ponieważ za uzależnieniem kryją się pewne mechanizmy. Gdy za ich pomocą dziecko nauczy się regulować uczucia, uciekać w świat wirtualny, świat fantazji, to będzie mieć problemy z rówieśnikami, z uczuciami. Zadaniem specjalisty jest poradzenie sobie z emocjami dziecka, które w takiej sytuacji ma huśtawki nastroju, często jest agresywne, zbuntowane, niechętnie daje się prowadzić za rękę – więc rzeczywiście rodzicom potrzebna jest pomoc i wsparcie. Specjalista będzie próbował podpowiedzieć im, jak mogą się w określonej sytuacji zachować. Sama terapia może potrwać od kilku nawet do kilkudziesięciu miesięcy. Rozpoczęcie leczenia często daje bardzo pozytywne rezultaty. Zmienia się nie tylko dziecko, ale cała rodzina. Dlatego warto z niego skorzystać.

* Powyższa porada jest sugestią i nie zastępuje wizyty u specjalisty. W przypadku problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.